1
00:00:13,888 --> 00:00:16,933
{\an8}ความรักอันเหนียวแน่นของเรา
2
00:00:25,734 --> 00:00:26,568
ประธานครับ.
3
00:00:27,569 --> 00:00:29,654
อัยการโกไม่ได้อยู่บนเรือบรรทุกสินค้า
4
00:00:36,327 --> 00:00:37,787
แบคซังกิล!
5
00:01:09,069 --> 00:01:10,987
เราก็เลยมาเจอกันแบบนี้..
6
00:01:12,280 --> 00:01:13,907
ฉันเคยเรียกคุณว่าโค้ช
7
00:01:15,283 --> 00:01:16,951
แต่ตอนนี้ฉันควรจะเรียกคุณว่าอะไรดี?
8
00:01:18,286 --> 00:01:20,914
ไม่มีทางเลยจริงๆ
สำหรับลูกศิษย์ที่ถูกทอดทิ้ง
9
00:01:21,414 --> 00:01:22,874
เพื่อพูดกับเจ้านายของพวกเขา
10
00:01:25,001 --> 00:01:26,835
พ.ศ. 2534 ทีมชาติมวยไทย
การคัดเลือกครั้งสุดท้าย
11
00:01:26,836 --> 00:01:28,837
การจับคู่รุ่นไลท์เวลเตอร์เวต
12
00:01:28,838 --> 00:01:30,590
แบค ซังกิล
VS ลีจุงกู
13
00:01:32,217 --> 00:01:34,968
วันนี้เบค ซังกิลมีฟอร์มที่ยอดเยี่ยม
14
00:01:34,969 --> 00:01:38,389
ในอัตรานี้เหรียญทองของเบคซังกิล
เกือบจะรับประกันแล้ว
15
00:01:41,059 --> 00:01:41,893
ไม่มีการถือครอง
16
00:01:45,480 --> 00:01:47,232
แบคซังกิลทำแบบนั้นจริงๆ
17
00:01:53,780 --> 00:01:55,740
ไม่มีการถือครอง หยุดพัก!
18
00:02:00,328 --> 00:02:01,454
หยุด!
19
00:02:04,749 --> 00:02:05,833
เกิดอะไรขึ้นที่นี่?
20
00:02:05,834 --> 00:02:06,959
มุมสีฟ้า.
21
00:02:06,960 --> 00:02:08,335
คุณแพ้. มันจบแล้ว
22
00:02:08,336 --> 00:02:12,047
โค้ชของเบค ซังกิล
เพิ่งโยนผ้าเช็ดตัวลงไป
23
00:02:12,048 --> 00:02:15,759
ไม่ใช่เรื่องแปลกสำหรับโค้ช
เพื่อโยนผ้าเช็ดตัว
24
00:02:15,760 --> 00:02:17,928
เพื่อปกป้องนักสู้ของพวกเขาที่ตกอยู่ในความเสี่ยง
25
00:02:17,929 --> 00:02:20,639
แต่ในกรณีนี้
เบคซังกิลมีความได้เปรียบ
26
00:02:20,640 --> 00:02:22,850
- อย่างแน่นอน.
- มันก็จะงงๆ หน่อย.
27
00:02:22,851 --> 00:02:25,645
เบคซังกิลก็ดูเช่นกัน
สับสนมากตอนนี้
28
00:02:27,856 --> 00:02:28,940
โค้ช!
29
00:02:30,567 --> 00:02:31,943
คุณทำอะไรบ้า…
30
00:02:33,319 --> 00:02:34,320
ถอดพวกเขาออก
31
00:02:41,327 --> 00:02:43,788
คิดว่าจะไม่ได้ยิน
ถุงมือของคุณต่างกันยังไง?
32
00:02:45,748 --> 00:02:49,751
ฉันมีมันอยู่ในกระเป๋า ฉันอยู่ใกล้มาก
สู่การเป็นนักกีฬาระดับชาติ
33
00:02:49,752 --> 00:02:53,297
คุณคิดว่าคุณสามารถเป็นได้
นักกีฬาระดับชาติที่มีหมัดสกปรกขนาดนี้เหรอ?
34
00:02:53,298 --> 00:02:55,800
มันจะไม่ดีสำหรับคุณเหรอ
ถ้าผมติดทีมชาติล่ะ?
35
00:02:57,886 --> 00:03:00,971
รับคุณเป็นลูกศิษย์ของฉัน
แม้จะเป็นเวลาอันสั้นก็ตาม
36
00:03:00,972 --> 00:03:03,265
จะได้รับ
สิ่งที่น่าละอายที่สุดในชีวิตของฉัน
37
00:03:03,266 --> 00:03:06,019
- โค้ช!
- จากนี้ไป ฉันไม่ใช่โค้ชของคุณ
38
00:03:06,811 --> 00:03:09,189
ฉันไม่เคยสอนคุณ
ใช้หมัดของคุณทำร้ายผู้อื่น
39
00:03:14,652 --> 00:03:15,945
ไอ้นี่!
40
00:03:18,406 --> 00:03:22,076
ฉันทะนุถนอม Jang Tae-ha ราวกับว่าเขาถูกสร้างขึ้นมา
จากซี่โครงของฉันเอง
41
00:03:22,744 --> 00:03:25,287
และเร็วๆ นี้ ไม่ใช่แค่ฉันเท่านั้น
42
00:03:25,288 --> 00:03:30,335
แต่คนเกาหลีทั้งหมดจะเข้ามาชื่นชมเขา
ในฐานะนักกีฬาที่ยอดเยี่ยม
43
00:03:45,516 --> 00:03:49,103
ลูกศิษย์ของท่านที่ลงเอยด้วย
ทางเดียวกับข้าพระองค์ที่พระองค์ทรงดูหมิ่น
44
00:03:50,188 --> 00:03:52,731
ฉันแน่ใจว่ามันไม่ง่ายเลยที่จะพาเขากลับมา
45
00:03:52,732 --> 00:03:55,777
ฉันขอโทษจริงๆ
สิ่งต่างๆ กลายเป็นเช่นนี้
46
00:03:56,778 --> 00:03:57,695
คุณรู้อะไรไหม?
47
00:04:10,875 --> 00:04:13,795
ความตื่นเต้นของการขว้างหมัด
กับชีวิตของคุณบนเส้น
48
00:04:14,587 --> 00:04:18,883
ทำให้กระทุ้งเล็กๆ เหล่านั้นบนสังเวียน
ซีดเมื่อเปรียบเทียบ
49
00:04:23,179 --> 00:04:25,556
แม้จะผ่านมา 30 ปีแล้วก็ตาม
50
00:04:27,433 --> 00:04:30,228
คุณไม่ได้เปลี่ยนไปแม้แต่น้อย
แบค ซังกิล.
51
00:04:32,480 --> 00:04:33,982
คุณคิดว่าคุณทุจริต
52
00:04:34,941 --> 00:04:36,401
คนที่ฉันห่วงใย?
53
00:04:38,152 --> 00:04:39,070
คุณไม่ได้
54
00:04:39,946 --> 00:04:40,947
แทฮา
55
00:04:41,614 --> 00:04:43,199
ไม่เคยได้รับความเสียหาย
56
00:04:44,826 --> 00:04:48,663
แม้ว่าตอนนี้คุณกำลังพยายามอยู่
เพื่อฆ่าคนบริสุทธิ์เพราะความโลภของคุณเอง
57
00:04:49,163 --> 00:04:51,833
แต่แทฮาก็ทำทั้งหมดนี้
เพื่อช่วยชีวิตใครบางคน
58
00:04:55,044 --> 00:04:56,254
ดังนั้น
59
00:04:57,171 --> 00:04:58,965
คุณไม่มีอะไรน่าภาคภูมิใจ
60
00:05:07,974 --> 00:05:12,061
ฉันได้รับแจ้งเหตุรถระเบิด
ดังนั้นตำรวจจะมาที่นี่เร็วๆ นี้
61
00:05:12,854 --> 00:05:15,148
หากคุณมีความกล้า
อยู่และดูว่าเกิดอะไรขึ้น
62
00:05:52,310 --> 00:05:53,436
แทฮา.
63
00:05:54,979 --> 00:05:55,855
คุณสบายดีไหม?
64
00:05:58,274 --> 00:05:59,317
คุณลุกขึ้นได้ไหม?
65
00:05:59,817 --> 00:06:00,818
พยายามลุกขึ้นมา
66
00:06:13,414 --> 00:06:16,042
ฉันบอกคุณแล้วว่าอย่าเข้าไปยุ่ง
67
00:06:16,542 --> 00:06:18,210
ทำไมคุณถึงมา?
68
00:06:18,211 --> 00:06:23,006
แม้ว่าคุณจะมีกังรอก กระป๋องแก๊ส
และพร้อมที่จะแจ้งตำรวจ
69
00:06:23,007 --> 00:06:26,135
จะเกิดอะไรขึ้นถ้ามีอะไรผิดพลาด?
ไปด่าเขาแบบนั้นได้ยังไง?
70
00:06:27,845 --> 00:06:30,932
ถึงกระนั้น…โกอึนเซก็หนีไปแล้ว
71
00:06:33,768 --> 00:06:34,685
อย่างปลอดภัย
72
00:06:36,104 --> 00:06:37,772
เธอหนีไปอย่างปลอดภัย
73
00:06:44,278 --> 00:06:46,864
ไม่ จางแทฮา!
74
00:07:02,338 --> 00:07:03,464
แทฮา.
75
00:07:04,173 --> 00:07:05,173
แทฮา!
76
00:07:05,174 --> 00:07:07,343
อยู่กับฉัน. แทฮา!
77
00:07:07,927 --> 00:07:09,929
เฮ้ อยู่กับฉันนะ! แทฮา!
78
00:07:22,024 --> 00:07:23,942
- ปล่อยไป.
- ฉันจะไม่. เราต้องไป.
79
00:07:23,943 --> 00:07:25,485
ฉันต้องไปตอนนี้!
80
00:07:25,486 --> 00:07:26,736
ถ้าคุณทำคุณจะตาย
81
00:07:26,737 --> 00:07:28,281
ฉันบอกให้ปล่อยฉัน!
82
00:07:29,073 --> 00:07:30,157
ก้าวเท้าของพวกเขา
83
00:07:30,158 --> 00:07:31,199
สะดุดพวกเขา
84
00:07:31,200 --> 00:07:32,076
และวิ่งหนีไป
85
00:07:44,422 --> 00:07:45,715
คุณโก อึนเซ!
86
00:07:46,507 --> 00:07:47,341
ประณามมัน
87
00:08:12,867 --> 00:08:14,660
ฉันทำเสร็จแล้ว
ออกที่ไซเรนยามชายฝั่ง
88
00:08:19,832 --> 00:08:21,250
อะไรนะ… อึนเซ?
89
00:08:24,086 --> 00:08:25,254
ไคโตะ?
90
00:09:24,480 --> 00:09:27,524
แค่อย่าหายไปโดยไม่มีคำพูด
เพียงแค่อยู่ห่างจากอันตราย
91
00:09:27,525 --> 00:09:28,651
แค่…
92
00:09:30,403 --> 00:09:32,071
ขอให้อยู่อย่างปลอดภัย
93
00:10:43,851 --> 00:10:44,685
ปาร์ค ฮโยจิน.
94
00:10:48,731 --> 00:10:49,982
คุณผู้หญิงเลว
95
00:11:03,579 --> 00:11:04,789
กลับมาแล้วเหรอ?
96
00:11:05,414 --> 00:11:06,415
ความทรงจำของคุณ?
97
00:11:09,126 --> 00:11:10,127
ใช่
98
00:11:11,087 --> 00:11:12,505
คุณผู้หญิงเลว
99
00:11:32,817 --> 00:11:34,443
อะไรอยู่ในถุงทอฟฟี่?
100
00:11:35,194 --> 00:11:37,779
ทั้งหมดที่ฉันรู้ก็คือ
ว่าคุณอยู่ในหมู่บ้านท๊อฟฟี่แห่งหนึ่ง
101
00:11:37,780 --> 00:11:39,615
แล้วฉันจะทำอะไรได้อีก?
102
00:11:40,408 --> 00:11:44,912
คุณลบบัญชี Instagram ของคุณ
และฉันทำหมายเลขโทรศัพท์ใหม่ของคุณหาย
103
00:11:46,706 --> 00:11:49,040
จะไปตามหาหมาทำไม.
คุณเกลียดมากเหรอ?
104
00:11:49,041 --> 00:11:52,461
หากคุณได้แก้แค้นแล้ว
คุณควรจะเดินหน้าต่อไปให้ดี
105
00:11:53,587 --> 00:11:55,589
คุณไม่มีความกล้าที่จะทำเช่นนั้น
106
00:11:59,051 --> 00:12:00,761
ทุกอย่างกลับมาหาฉัน
107
00:12:19,780 --> 00:12:21,365
เฮ้ เปลี่ยนรองเท้ากับฉัน
108
00:12:24,493 --> 00:12:25,619
เฮ้.
109
00:12:52,313 --> 00:12:53,689
ความเจ็บปวดก็สะสมเพิ่มขึ้น
110
00:12:54,398 --> 00:12:57,151
และฉันก็ลืมไป
ช่วงเวลาดีๆ ทั้งหมดที่เรามีร่วมกัน
111
00:12:57,651 --> 00:13:00,029
แต่หลังจากที่ฉันได้แก้แค้นคุณแล้ว
112
00:13:01,071 --> 00:13:03,783
ความเจ็บปวดทั้งหมดก็หายไป
และฉันก็ได้เห็นมันอีกครั้ง
113
00:13:05,159 --> 00:13:06,619
ช่วงเวลาดีๆ ที่เรามี
114
00:13:08,370 --> 00:13:11,207
และเป็นเพื่อนแบบที่คุณเคยเป็น
115
00:13:13,876 --> 00:13:14,876
ฉันเสียใจ.
116
00:13:14,877 --> 00:13:16,712
ฉันใช้ชีวิตอย่างผิดๆ
117
00:13:17,880 --> 00:13:19,757
ฉันขอโทษจริงๆ
118
00:13:20,257 --> 00:13:21,467
ใช้ได้.
119
00:13:22,802 --> 00:13:24,219
ฉันขอโทษสำหรับทุกสิ่ง
120
00:13:24,220 --> 00:13:25,970
ฉันเสียใจมากขึ้น
121
00:13:25,971 --> 00:13:29,016
ไม่ ฉันเสียใจยิ่งกว่านี้อีก
122
00:13:38,567 --> 00:13:40,652
อึนเซ ดื่มนี่ตอนที่ยังอุ่นๆ นะ
123
00:13:40,653 --> 00:13:41,904
ขอบคุณ.
124
00:13:48,285 --> 00:13:49,787
จริงๆ แล้วคุณอยู่ที่ไหน?
125
00:13:51,831 --> 00:13:52,665
กูจิน.
126
00:13:53,541 --> 00:13:56,585
กูจิน? ครับ คุณกูจิน
127
00:13:57,253 --> 00:13:59,463
ที่นั่นมีหมู่บ้านทอฟฟี่ด้วย
128
00:14:00,005 --> 00:14:04,677
แล้วใครล่ะที่รับคุณเข้ามา?
129
00:14:11,392 --> 00:14:15,604
เขาคือ…คนที่ฉันรู้จัก
130
00:14:16,981 --> 00:14:18,899
คุณชื่ออะไร?
131
00:14:19,733 --> 00:14:21,526
จางแทฮา.
132
00:14:21,527 --> 00:14:23,862
เราเคยพบกันมาก่อน
133
00:14:23,863 --> 00:14:26,865
และเขาก็เป็นใครบางคน
ที่ทิ้งฉันไว้กับความทรงจำดีๆ
134
00:14:26,866 --> 00:14:28,992
แต่ฉันชอบอันนี้ที่สุด
135
00:14:28,993 --> 00:14:30,702
ฉันได้พบกับรักแรกของฉันที่นี่
136
00:14:30,703 --> 00:14:31,953
ดีใจที่ได้พบคุณ
137
00:14:31,954 --> 00:14:33,706
นายฟิวเจอร์เหรียญทอง
138
00:14:35,165 --> 00:14:36,374
และปรากฏว่า
139
00:14:36,375 --> 00:14:39,295
ที่เราข้ามเส้นทางกันก่อน
นานมากแล้ว
140
00:14:46,218 --> 00:14:49,178
บริษัท มิแรอีเดน
แผนผังองค์กร
141
00:14:49,179 --> 00:14:50,889
จางแทฮา
ผู้อำนวยการ
142
00:14:50,890 --> 00:14:53,267
ฉันขอโทษที่ฉันเป็น
143
00:14:54,226 --> 00:14:55,268
นักเลง
144
00:14:55,269 --> 00:14:57,729
เขาเป็นคนโชคร้าย
145
00:14:57,730 --> 00:14:59,982
ผู้ซึ่งมีชีวิตที่เขาไม่เคยต้องการ
146
00:15:00,482 --> 00:15:01,317
ฉันเอง
147
00:15:01,817 --> 00:15:03,234
จางแทฮา.
148
00:15:03,235 --> 00:15:04,570
แฟนของคุณ.
149
00:15:05,905 --> 00:15:07,322
เราพบกันบนภูเขา
150
00:15:07,323 --> 00:15:10,366
สุนัขของเราไม่อยู่ในสนาม
151
00:15:10,367 --> 00:15:12,745
ฉันจะรีบไปหาเธอ
152
00:15:15,873 --> 00:15:18,416
เขายังทำท่าทางงุ่มง่ามอีกด้วย
153
00:15:18,417 --> 00:15:20,085
อย่าใช้มันยากเกินไป
154
00:15:20,586 --> 00:15:22,671
หากคุณมีชีวิตอยู่ต่อไป...
155
00:15:27,760 --> 00:15:29,261
ทุกอย่างผ่านไป
156
00:15:47,363 --> 00:15:49,281
เขาคือคนที่ช่วยฉันไว้
157
00:15:52,201 --> 00:15:53,535
อึนเซ.
158
00:15:56,580 --> 00:16:01,085
เขาเสี่ยงชีวิตเพื่อช่วยฉัน
จนถึงที่สุด
159
00:16:13,597 --> 00:16:14,765
นั่นคืออะไร?
160
00:16:17,142 --> 00:16:20,103
คุณหมายถึงอัยการโก
ไม่ได้ลงเรือเหรอ?
161
00:16:20,104 --> 00:16:22,606
แล้วอึนเซตอนนี้อยู่ที่ไหน?
162
00:16:24,525 --> 00:16:25,359
ฉันไม่รู้.
163
00:16:26,360 --> 00:16:30,114
สิ่งสุดท้ายที่ฉันเห็น
เธอขี่มอเตอร์ไซค์ของฉันออกไป
164
00:16:30,698 --> 00:16:33,242
- สวรรค์ที่ดี
- ความดี เราจะทำอย่างไร?
165
00:16:33,826 --> 00:16:35,493
แทฮาจะสติแตกหากเขารู้เรื่องนี้
166
00:16:35,494 --> 00:16:38,830
แต่ถึงแม้ว่าเขาจะรู้แล้วก็ตาม
ไม่มีทางที่เราจะพบเธอ
167
00:16:38,831 --> 00:16:41,333
เธอปิดโทรศัพท์
และเราไม่สามารถเพียงแค่...
168
00:16:43,877 --> 00:16:46,422
ขอความช่วยเหลือจากตำรวจด้วย
169
00:16:48,340 --> 00:16:50,342
ความดี. เราจะทำอย่างไร?
170
00:16:58,350 --> 00:17:00,561
อย่าเพิ่งบอกแทฮาตอนนี้นะ
171
00:17:01,437 --> 00:17:03,813
ถ้าพังค์นั่นรู้
เธอไม่ได้ลงเรือ
172
00:17:03,814 --> 00:17:08,109
เขาจะออกจากที่นี่ทันที
และค้นหาเธอทั่วทั้งประเทศ
173
00:17:08,110 --> 00:17:10,361
- ใช่.
- ใช่ ฉันเห็นด้วยกับคุณ
174
00:17:10,362 --> 00:17:13,365
ฉันจะดูสิ่งอำนวยความสะดวกแทน
ทั่วประเทศ
175
00:17:14,033 --> 00:17:16,118
ใช่แล้ว
176
00:17:27,087 --> 00:17:28,213
ขอบคุณพระเจ้า
177
00:17:29,298 --> 00:17:31,967
ฉันดีใจมากที่คุณมีเขา
178
00:17:35,262 --> 00:17:38,557
มีสิ่งเดียวที่ฉันทำได้
เพื่อจางแทฮา
179
00:17:39,099 --> 00:17:40,726
ฉันต้องจับเบคซังกิลให้ได้
180
00:17:41,810 --> 00:17:45,188
- คุณจะกลับไปทำงานเหรอ?
- ไม่ ฉันต้องดูว่าจะเป็นยังไงก่อน
181
00:17:45,189 --> 00:17:47,065
ถ้าพวกเขาให้ฉันลางานระยะยาว
182
00:17:47,066 --> 00:17:49,817
แบคซังกิลต้องมีคน
ในสำนักงานอัยการ.
183
00:17:49,818 --> 00:17:53,029
แบคซังกิลทรมานฉัน
เพื่อค้นหาว่านาฬิกาของฉันอยู่ที่ไหน
184
00:17:53,030 --> 00:17:55,324
และในที่สุด เขาก็พบมัน ฉันเห็นมัน
185
00:17:56,492 --> 00:17:58,576
แต่หลังจากค้นพบมันแล้ว
เขาไม่ได้ฆ่าฉัน
186
00:17:58,577 --> 00:17:59,702
นั่นหมายความว่า
187
00:17:59,703 --> 00:18:01,788
เขารู้เกี่ยวกับแผนบีของฉัน
188
00:18:01,789 --> 00:18:03,831
และเป็นคนเดียวที่รู้เรื่องนั้น
189
00:18:03,832 --> 00:18:05,292
คือชีฮยอน
190
00:18:06,794 --> 00:18:10,047
จริงๆ แล้วเมื่อฉันพูดถึง
ว่าฉันจะไปรายงานว่าคุณหายไป…
191
00:18:10,547 --> 00:18:11,547
เธอไม่หายไป
192
00:18:11,548 --> 00:18:14,175
…ชีฮยอนบอกฉันว่าอย่าทำ
บอกว่าคุณไม่หายไป
193
00:18:14,176 --> 00:18:17,137
แต่มีบางอย่างรู้สึกผิดเกี่ยวกับเรื่องนี้
194
00:18:17,930 --> 00:18:19,472
นั่นหมายความว่าเขายัง...
195
00:18:19,473 --> 00:18:21,475
เขาน่าจะเป็นหนึ่งในนั้น
196
00:18:24,686 --> 00:18:26,563
เขาทำได้ยังไง...
197
00:18:28,315 --> 00:18:29,942
แล้วแผน B คืออะไร?
198
00:18:32,236 --> 00:18:33,070
รองเท้าผ้าใบของฉัน
199
00:18:44,164 --> 00:18:47,917
รองเท้าผ้าใบของฉันได้รับการตั้งค่าให้อัปโหลดทันที
สิ่งที่พวกเขาถ่ายไว้บนคลาวด์ไดรฟ์ของฉัน
200
00:18:47,918 --> 00:18:51,420
แต่เมื่อฉันพยายามเข้าถึงไดรฟ์
ก่อนหน้านี้จากโทรศัพท์ของฉัน ฉันทำไม่ได้
201
00:18:51,421 --> 00:18:53,589
ฉันคิดว่าพวกเขาแฮ็คบัญชีของฉันเหมือนกัน
202
00:18:53,590 --> 00:18:54,883
แล้วเราจะทำอย่างไร?
203
00:18:55,384 --> 00:18:56,592
มีวิธีคือ.
204
00:18:56,593 --> 00:19:00,930
ฉันมีกล้องอยู่ในนาฬิกาและรองเท้าผ้าใบ
ซิงค์กับแล็ปท็อปของฉัน
205
00:19:00,931 --> 00:19:04,559
ดังนั้นควรบันทึกภาพไว้
บนแล็ปท็อปของฉันที่บ้าน
206
00:19:04,560 --> 00:19:05,394
แต่
207
00:19:05,978 --> 00:19:07,895
ฉันกลัวที่จะกลับบ้านตอนนี้
208
00:19:07,896 --> 00:19:10,858
เผื่อว่าคนของแบคซังกิล
อาจจะทำอะไรบางอย่างกับมันเหรอ?
209
00:19:11,608 --> 00:19:12,442
ใช่.
210
00:19:16,530 --> 00:19:18,073
ฉันก็เลยสงสัยว่า...
211
00:19:25,455 --> 00:19:27,957
- มันเป็นยังไงบ้าง?
- ไม่พบรถต้องสงสัย
212
00:19:27,958 --> 00:19:31,044
และไม่มีข้อบกพร่องหรือกล้อง
รอบบ้านของคุณด้วย
213
00:19:31,545 --> 00:19:34,923
แต่มีสัญญาณว่ามีคน
ได้งัดแงะล็อคประตู
214
00:19:35,424 --> 00:19:36,508
- ขอโทษ?
- ขอโทษ?
215
00:19:37,009 --> 00:19:39,051
เราได้ตรวจสอบสถานที่อย่างละเอียดแล้ว
216
00:19:39,052 --> 00:19:40,679
ปลอดภัยแล้ว เข้าไปได้เลย
217
00:19:41,513 --> 00:19:42,556
โอเค ขอบคุณ
218
00:20:12,753 --> 00:20:14,129
อะไร แล็ปท็อปของคุณ
219
00:20:16,173 --> 00:20:18,799
แล็ปท็อปของคุณหายไป
220
00:20:18,800 --> 00:20:21,303
ไอ้พวกเวรนั่นคงได้ไปแล้วล่ะ
แล็ปท็อปของคุณด้วย
221
00:20:22,012 --> 00:20:25,681
แน่นอน.
Baek Sang-gil เป็นคนเจ้าเล่ห์
222
00:20:25,682 --> 00:20:26,682
แล้วตอนนี้ล่ะ?
223
00:20:26,683 --> 00:20:28,393
มันถูกบันทึกไว้ที่อื่นหรือไม่?
224
00:20:30,312 --> 00:20:33,148
มันไม่ใช่ ชิปหน่วยความจำในรองเท้าผ้าใบ
เป็นสถานที่สุดท้าย
225
00:20:33,774 --> 00:20:34,691
พวกเขาอยู่ที่ไหน?
226
00:20:36,526 --> 00:20:38,402
พวกเขาไม่พบลายนิ้วมือที่ใช้งานได้
227
00:20:38,403 --> 00:20:42,366
บนเสื้อผ้าและรองเท้าที่คุณสวมใส่
เมื่อคุณถูกพบ
228
00:20:43,450 --> 00:20:47,536
ทำไมฉันถึงใส่สูทกับรองเท้าผ้าใบ
แทนที่จะสวมรองเท้าในวันนั้น?
229
00:20:47,537 --> 00:20:48,622
ไม่ทันสมัยเลย
230
00:20:53,585 --> 00:20:54,919
ในหมู่บ้านท๊อฟฟี่
231
00:20:54,920 --> 00:20:57,713
นั่นเยี่ยมมาก แล้วมาถามกัน
จางแทฮาคนนั้นเพื่อขอความช่วยเหลือ
232
00:20:57,714 --> 00:20:59,715
และบอกเขาว่าคุณได้ความทรงจำกลับมาแล้ว
233
00:20:59,716 --> 00:21:03,594
เราไม่สามารถทำอย่างนั้นได้ ถ้าเขารู้.
ความทรงจำของฉันกลับมา เขาจะไม่ยืนเฉยอีกต่อไป
234
00:21:03,595 --> 00:21:07,181
เขาจะพยายามส่งฉันไปที่ไหนสักแห่งแน่นอน
หรือพยายามปกป้องฉัน
235
00:21:07,182 --> 00:21:08,725
เขาจะขัดขวางการสืบสวน
236
00:21:10,394 --> 00:21:12,813
ฉันไม่อยากให้เขาตกอยู่ในอันตรายไปมากกว่านี้
เพราะฉัน
237
00:21:14,648 --> 00:21:15,732
แล้วคุณจะทำอย่างไร?
238
00:21:28,829 --> 00:21:29,705
ประธาน.
239
00:21:30,330 --> 00:21:32,249
ฉันคิดว่าอัยการโกอยู่ในเกาหลี
240
00:21:33,583 --> 00:21:34,500
อะไร
241
00:21:34,501 --> 00:21:38,129
ฉันยืนยันว่าไม่มีเรือออกจากท่าเรือ
ค้างคืนยกเว้นเรือสินค้าลำนั้น
242
00:21:38,130 --> 00:21:42,259
และคนของเราบางคนเห็นเธอ
ออกจากท่าเรือด้วยรถจักรยานยนต์
243
00:22:07,367 --> 00:22:10,286
ทำไมคุณถึงมา
เมื่ออัยการโกไม่อยู่ที่นี่ด้วยซ้ำ?
244
00:22:10,287 --> 00:22:14,541
คุณมีความกล้าที่จะซ่อนอัยการโก
และคิดว่าฉันจะนั่งนิ่ง ๆ เหรอ?
245
00:22:17,002 --> 00:22:19,046
คุณจะต้องอารมณ์เสีย
เกี่ยวกับลูกศิษย์ที่รักของคุณ
246
00:22:20,213 --> 00:22:24,343
แต่ฉันก็ต้องชดใช้หนี้ของฉันอยู่เสมอ
ความโปรดปรานและความแค้น
247
00:22:26,261 --> 00:22:30,349
แม้แต่พระองค์ยังทรงชมเชยความดื้อรั้นของข้าพระองค์
สมัยผมเป็นนักมวยไม่ใช่เหรอ?
248
00:22:39,816 --> 00:22:43,737
ถ้าจะเล่นเป็น “อดีตโค้ช”
และให้คำแนะนำแบบกึ่งสำเร็จรูปแก่ฉัน…
249
00:22:49,826 --> 00:22:50,660
คุณไม่สามารถเพียงแค่
250
00:22:52,120 --> 00:22:53,372
ปล่อยแทฮาไปตอนนี้เลยเหรอ?
251
00:22:55,415 --> 00:22:57,125
อัยการโกสูญเสียความทรงจำ
252
00:22:58,168 --> 00:22:59,961
เพื่อที่เธอจะได้ไม่ทำอันตรายใด ๆ กับคุณ
253
00:23:02,547 --> 00:23:04,466
ถ้าเป็นฉันคุณเกลียด
254
00:23:05,717 --> 00:23:07,135
แล้วทำทุกอย่างที่คุณต้องการ
255
00:23:08,678 --> 00:23:09,513
สำหรับฉัน
256
00:23:13,016 --> 00:23:14,267
ปล่อยแทฮาไปเถอะ
257
00:23:15,811 --> 00:23:16,686
ปล่อยเขาไป.
258
00:23:17,312 --> 00:23:20,107
เด็กยากจนคนนั้นไม่เคยมีชีวิตอยู่เพื่อตัวเอง
ทั้งชีวิตของเขา
259
00:23:21,608 --> 00:23:22,567
โปรด.
260
00:23:25,862 --> 00:23:26,822
แค่ทิ้งเขาไป…
261
00:23:28,698 --> 00:23:29,699
ตอนนี้อยู่คนเดียว
262
00:23:36,581 --> 00:23:37,457
ฉัน...
263
00:23:39,918 --> 00:23:40,752
ฉัน...
264
00:23:43,088 --> 00:23:44,256
ขอร้องคุณ
265
00:24:14,202 --> 00:24:15,244
ไคโตะ
266
00:24:15,245 --> 00:24:17,581
ฉันบอกคุณแล้ว
ฉันคุยกับไคโตะทางโทรศัพท์
267
00:24:18,165 --> 00:24:20,459
เขาบอกว่าเรือออกไปอย่างปลอดภัย
268
00:24:20,959 --> 00:24:24,087
แต่… ฉันยังไม่เคยได้ยินจากเขาเลย ดังนั้น...
269
00:24:25,255 --> 00:24:26,589
ไม่มีข่าวคือข่าวดี
270
00:24:26,590 --> 00:24:29,550
เขาจะโทรมาเมื่อทุกอย่างเรียบร้อย
271
00:24:29,551 --> 00:24:31,761
พักผ่อนบ้างนะ แค่นั้นแหละ.
272
00:24:36,308 --> 00:24:37,142
คุณตื่นแล้วเหรอ?
273
00:24:38,143 --> 00:24:41,271
- อะไรที่คุณใช้เวลานานมากที่ร้าน?
- คุณแวะที่ไหนสักแห่งไหม?
274
00:24:41,855 --> 00:24:42,689
ใช่แล้ว ห้องน้ำ
275
00:24:45,484 --> 00:24:48,777
เฮ้ อย่ากังวลเรื่องคนอื่นเลย
กำลังไปห้องน้ำ
276
00:24:48,778 --> 00:24:50,489
กังวลเกี่ยวกับตัวคุณเอง
277
00:24:51,281 --> 00:24:54,409
คุณเป็นชายหนุ่มที่มีสุขภาพดี
ไม่ใช่คนแก่
278
00:24:55,035 --> 00:24:56,870
คุณกำลังทำอะไรอยู่บนเตียงในโรงพยาบาล?
279
00:24:57,996 --> 00:25:00,414
เพราะเหตุนี้ฉันจึงกลับบ้านตอนนี้
280
00:25:00,415 --> 00:25:02,417
- ความดี.
- เรียบร้อยแล้ว?
281
00:25:03,710 --> 00:25:06,129
เฮ้ ฉันไม่ได้หมายความว่าอย่างนั้น
282
00:25:06,922 --> 00:25:10,424
ฉันสบายดีจริงๆ
ไม่มีอะไรให้ทำที่นี่อยู่แล้ว
283
00:25:10,425 --> 00:25:12,511
คุณควรฟื้นตัวมากกว่านี้...
284
00:25:13,345 --> 00:25:15,346
อยู่ต่ออีกสักหน่อย
285
00:25:15,347 --> 00:25:16,765
- ไม่ ฉัน...
- ฉันสบายดี.
286
00:25:18,099 --> 00:25:19,559
นั่นไม่ใช่สิ่งที่ฉันหมายถึง
287
00:25:20,060 --> 00:25:21,393
- ดูขั้นตอนของคุณ
- ระมัดระวัง.
288
00:25:21,394 --> 00:25:23,145
ฉันจะไปตรวจห้องแทฮา
289
00:25:23,146 --> 00:25:26,398
ฉันบอกว่าอยู่อีกสักหน่อย
ทำไมคุณถึงรีบร้อนที่จะจากไป?
290
00:25:26,399 --> 00:25:28,109
เขาควรจะนอนลงไหม?
291
00:25:28,902 --> 00:25:30,487
- เดี๋ยว.
- คุณสบายดีไหม?
292
00:25:34,491 --> 00:25:36,576
- คุณยาย.
- แหม่ม คุณอยู่ที่นี่เหรอ?
293
00:25:38,245 --> 00:25:40,829
- คุณผู้หญิง.
- คุณผู้หญิง ได้โปรด
294
00:25:40,830 --> 00:25:43,750
อาการของแทฮาตอนนี้คือ...
295
00:25:44,251 --> 00:25:45,335
คุณผู้หญิง ได้โปรด
296
00:25:46,211 --> 00:25:52,509
ยิ่งไม่มีน้ำใจสักเท่าไร.
คุณยายคุณอยากให้ฉันเป็นไหม?
297
00:25:54,010 --> 00:25:56,388
ฉันได้ยินมาว่าคุณไม่ได้ไปเพราะฉัน
298
00:25:57,722 --> 00:25:59,557
คุณชอบเธอมาก
299
00:25:59,558 --> 00:26:03,103
แต่คุณไม่ได้ไป
เพราะความเจ็บป่วยของฉันอีกครั้ง
300
00:26:04,771 --> 00:26:07,524
คุณคาดหวังให้ฉันมีชีวิตอยู่อย่างไร?
301
00:26:08,525 --> 00:26:11,194
คุณยายคนนี้
ที่อุ้มหลานเธอไว้สองครั้ง...
302
00:26:11,820 --> 00:26:14,990
จะอยู่ต่อไปได้อย่างไร.
ด้วยความอับอายนี้เหรอ?
303
00:26:18,910 --> 00:26:22,372
และคุณ? คุณจะใช้ชีวิตอย่างไร?
304
00:26:22,998 --> 00:26:26,126
คุณปล่อยให้ผู้หญิงที่คุณรัก
ยิ่งกว่าชีวิตของเจ้าเองก็ดับไปเอง
305
00:26:26,626 --> 00:26:29,004
คุณจะใช้ชีวิตอย่างไร?
306
00:26:35,719 --> 00:26:36,886
ยาย.
307
00:26:38,388 --> 00:26:40,181
ไม่เป็นไรค่ะคุณยาย
308
00:26:41,725 --> 00:26:43,643
ฉันสามารถมีชีวิตอยู่ได้ดี
309
00:26:45,020 --> 00:26:46,646
แม้ว่าจะไม่มีเธอก็ตาม
310
00:26:50,525 --> 00:26:52,652
ฉันจะมีชีวิตอยู่ได้ดี
311
00:26:55,071 --> 00:26:56,530
ลูกที่น่าสงสารของฉัน ที่รักของฉัน
312
00:26:56,531 --> 00:26:59,492
ฉันจะทำอย่างไรที่รักของฉัน?
313
00:27:07,709 --> 00:27:09,794
คุณจะโอเคอยู่คนเดียวจริงๆเหรอ?
314
00:27:10,462 --> 00:27:12,212
ไม่ต้องกังวลและไปทำงาน
315
00:27:12,213 --> 00:27:16,133
บริษัทรักษาความปลอดภัยยืนยันว่าปลอดภัย
และเบคซังกิลคิดว่าฉันไปญี่ปุ่น
316
00:27:16,134 --> 00:27:18,928
ตอนนี้ที่นี่ปลอดภัยกว่าจริงๆ
317
00:27:20,805 --> 00:27:24,059
ตกลง. โทรหาฉันทันที
ถ้ามีอะไรเกิดขึ้น
318
00:27:24,643 --> 00:27:25,477
ตกลง.
319
00:27:29,105 --> 00:27:30,398
ขอบใจนะฮโยจิน
320
00:27:31,107 --> 00:27:32,108
อย่าโง่เลย
321
00:27:35,278 --> 00:27:36,528
อย่าออกมาเดินเท้าเปล่า
322
00:27:36,529 --> 00:27:37,614
ใช้ได้.
323
00:27:40,033 --> 00:27:41,075
เข้าไปข้างใน.
324
00:27:41,076 --> 00:27:43,036
- ตกลง.
- พบกันใหม่!
325
00:27:55,215 --> 00:27:58,884
พวกเขาบอกว่าคุณไม่รู้ว่าเมื่อมีคน
มาแต่คุณก็รู้เมื่อพวกเขาจากไป
326
00:27:58,885 --> 00:28:01,762
ทั้งหมู่บ้านเงียบไปกันหมด
327
00:28:01,763 --> 00:28:05,308
ทั้งหมดเป็นเพราะอึนแซจากไปแล้ว
328
00:28:06,601 --> 00:28:09,479
ฉันสงสัยว่าเธอมาถึงอย่างปลอดภัยหรือไม่
ในญี่ปุ่นเลย
329
00:28:11,523 --> 00:28:14,067
หยุดเถอะคุณสองคน
330
00:28:14,859 --> 00:28:17,487
ทำไมคุณถึงคิดถึงใครบางคน.
ใครไปแล้ว?
331
00:28:20,865 --> 00:28:26,705
คุณลืมฉันแล้วหรือยัง
332
00:28:28,415 --> 00:28:30,332
ทิ้งเพียงความปรารถนาไว้ข้างหลัง…
333
00:28:30,333 --> 00:28:32,376
กุหลาบสีชมพูอ่อน.
334
00:28:32,377 --> 00:28:35,171
คุณลืมฉันไปแล้วจริงๆเหรอ?
335
00:28:35,672 --> 00:28:36,965
พวกเขาสวยมาก
336
00:28:37,465 --> 00:28:39,008
พวกเขาเป็นคนโปรดของเธอ
337
00:28:44,597 --> 00:28:47,809
เราสนุกมากที่คาราโอเกะ
338
00:28:55,483 --> 00:28:58,737
และเธอก็ต่อสู้เหมือนทหาร
339
00:29:00,405 --> 00:29:03,658
มันไม่ดีเลยถ้าไม่ได้ผล!
ถ้าอย่างนั้นฉันเดาว่าเราควรจะเรียกมันสักวัน
340
00:29:04,159 --> 00:29:07,035
มันช่างเป็นความสบายใจ
มีแม่ไก่ซ่าตัวนั้นอยู่ที่มุมของฉัน
341
00:29:07,036 --> 00:29:11,708
โอ้ ฉันจะทำอย่างไรเมื่อฉันคิดถึงคุณ
342
00:29:13,376 --> 00:29:18,631
ความปรารถนาของฉันที่มีต่อคุณเพิ่มมากขึ้นเท่านั้น
343
00:29:33,354 --> 00:29:34,856
อาหารเช้า อาหารกลางวัน อาหารเย็น
344
00:30:03,092 --> 00:30:06,888
ง่าย. รอก่อนนะ เบาะๆ
345
00:30:08,348 --> 00:30:10,224
คุณสามารถไปได้แล้ว ฉันสบายดี.
346
00:30:10,225 --> 00:30:11,642
ไม่เป็นไร.
347
00:30:11,643 --> 00:30:13,101
ฉันควรจะอยู่ที่นี่เพื่อช่วยคุณ
348
00:30:13,102 --> 00:30:16,439
คุณไม่สบายจึงต้องลำบาก
ให้คุณอาบน้ำคนเดียวด้วย
349
00:30:17,565 --> 00:30:19,567
ถึงอย่างนั้นคุณก็ไม่ควรจะเป็นคนนั้น
ล้างฉัน
350
00:30:24,322 --> 00:30:26,574
- ไปซะก่อนที่มันจะอึดอัดไปมากกว่านี้
- ตกลง.
351
00:30:27,075 --> 00:30:27,909
เอาล่ะ.
352
00:30:28,493 --> 00:30:31,036
โทรหาฉันถ้าคุณต้องการอะไรเร่งด่วน
353
00:30:31,037 --> 00:30:32,789
ฉันจะอยู่ข้างหลังคุณหนึ่งก้าวเสมอ
354
00:30:33,957 --> 00:30:34,791
ตกลง.
355
00:30:36,000 --> 00:30:37,377
โอเค ดี
356
00:30:40,004 --> 00:30:40,921
กังรอก.
357
00:30:40,922 --> 00:30:43,049
ใช่? ครับท่าน.
358
00:30:45,677 --> 00:30:47,053
คุณควรจะระมัดระวัง
359
00:30:49,764 --> 00:30:54,351
แบค ซังกิล รู้ว่าคุณอยู่ที่นี่
และที่คุณช่วยฉัน
360
00:30:54,352 --> 00:30:57,438
แล้วเขาจะสนใจทำไม.
คนอย่างฉันเหรอ?
361
00:30:58,189 --> 00:30:59,190
ไม่ต้องกังวล.
362
00:30:59,816 --> 00:31:03,361
ฉันอาจจะไม่ดีเท่าคุณ
แต่ฉันก็ยังสู้ได้ดี...
363
00:31:06,948 --> 00:31:09,242
คุณเป็นใคร? คุณทำงานให้ใคร ให้ตายเถอะ!
364
00:31:09,742 --> 00:31:11,953
เจ้านายฉันยังได้รับมันอยู่
365
00:31:12,745 --> 00:31:13,705
ไม่ต้องกังวล.
366
00:31:14,205 --> 00:31:15,290
กรุณาพักผ่อน.
367
00:31:20,295 --> 00:31:22,964
ท่านครับ ถ้ามีอะไรเกิดขึ้น
โปรดติดต่อฉันทันที
368
00:32:01,628 --> 00:32:02,629
สวัสดีตอนเช้า.
369
00:32:57,308 --> 00:32:59,686
เธอคงจะมาถึงอย่างปลอดภัยใช่ไหม?
370
00:33:00,603 --> 00:33:03,272
ฉันสงสัยว่าเธอจะพบความสะดวกสบายบ้างไหม
ในการอาศัยอยู่ที่นั่น
371
00:33:04,232 --> 00:33:06,817
สถานที่แห่งนี้สวยงามมาก
372
00:33:06,818 --> 00:33:10,154
ฉันพนันได้เลยว่าอาศัยอยู่ที่ไหนสักแห่งเช่นนี้
จะรู้สึกเหมือนฝัน
373
00:33:20,081 --> 00:33:22,208
ฉันหวังว่าเธอคงจะไม่ลำบากเกินไป
374
00:33:23,835 --> 00:33:24,836
โก อึนเซ.
375
00:33:26,170 --> 00:33:27,880
นั่นไม่ใช่ชื่อของเธอ
376
00:33:33,469 --> 00:33:34,679
เธอชื่อพร
377
00:33:35,304 --> 00:33:38,056
ฉันเลือกมันเป็นพร
เพื่อให้เธอมาตั้งรกรากที่นี่
378
00:33:38,057 --> 00:33:39,058
อะไร...
379
00:33:39,809 --> 00:33:40,643
เกิดอะไรขึ้น?
380
00:33:41,602 --> 00:33:42,478
ทำไมคุณถึงอยู่ที่นี่?
381
00:33:45,356 --> 00:33:46,398
"เกิดอะไรขึ้น?"
382
00:33:46,399 --> 00:33:50,028
หลังจากทำสิ่งที่ยิ่งใหญ่กับฉัน
คุณจะถามได้อย่างไรว่าเกิดอะไรขึ้น?
383
00:33:51,112 --> 00:33:53,156
ฉันกลัวมาก ฉันอาจจะตายได้
384
00:33:54,866 --> 00:33:56,492
ผู้ชายนี่มันบ้าไปแล้ว
385
00:33:57,410 --> 00:33:59,327
ทำไมคุณไม่ไปญี่ปุ่น?
386
00:33:59,328 --> 00:34:00,538
ทำไมฉันถึงไปญี่ปุ่น?
387
00:34:01,122 --> 00:34:04,458
สโตว์อะเวย์? เหตุใดฉันจึงต้องเก็บเอาไว้?
ฉันไม่ได้ทำอะไรผิด
388
00:34:04,459 --> 00:34:06,460
เพราะคุณจะปลอดภัยด้วยวิธีนี้
389
00:34:06,461 --> 00:34:08,503
ฉันสามารถปลอดภัยได้โดยไม่ต้องไป
390
00:34:08,504 --> 00:34:09,630
ฉันทำได้แค่
391
00:34:10,965 --> 00:34:12,175
เลิกกับจางแทฮา
392
00:34:15,303 --> 00:34:17,262
- อะไร?
- ทำไมคุณถึงประหลาดใจมาก?
393
00:34:17,263 --> 00:34:19,681
คุณก็รู้ว่าฉันเกลียดพวกอันธพาล
ถ้าคุณจะกลับไป
394
00:34:19,682 --> 00:34:21,350
คุณควรจะเตรียมที่จะสูญเสียฉัน
395
00:34:25,605 --> 00:34:29,442
เหตุผลที่คุณส่งฉันไปคือ
ว่าคุณกลับไปเป็นนักเลง
396
00:34:31,277 --> 00:34:35,406
ดังนั้นถ้าฉันจบเรื่องกับคุณ
ฉันคงไม่ปลอดภัยใช่ไหม?
397
00:34:38,618 --> 00:34:41,578
แม้ว่าจะเป็นเรื่องจริงก็ตาม
คุณไม่มีที่ไปตอนนี้
398
00:34:41,579 --> 00:34:42,788
ฉันจะไปสถานที่แห่งหนึ่ง
399
00:34:42,789 --> 00:34:46,125
และตอนนี้เรากลายเป็นคนแปลกหน้าแล้ว
เพราะงั้นอย่าถามคำถามฉันอีกเลย
400
00:34:55,593 --> 00:34:56,469
ทำ...
401
00:34:58,596 --> 00:35:00,515
ความทรงจำบางส่วนของคุณ
402
00:35:01,140 --> 00:35:02,433
กลับมา?
403
00:35:04,477 --> 00:35:07,480
ไม่ อะไรนะ ฉันไม่สามารถเลิกกับคุณได้
ถ้าความทรงจำของฉันไม่กลับมาล่ะ?
404
00:35:09,065 --> 00:35:11,858
ฉันมาที่นี่เพื่อบอกว่าเราเลิกกัน
และฉันจะสบายดี
405
00:35:11,859 --> 00:35:15,238
ขอบคุณที่ดูแลฉันมาจนถึงตอนนี้
ฉันจะเอาของของฉันแล้วออกไป
406
00:35:26,749 --> 00:35:27,959
อะไร...
407
00:35:29,293 --> 00:35:30,753
รออะไร...
408
00:35:32,380 --> 00:35:35,258
ของของฉันทั้งหมดอยู่ที่ไหน?
409
00:35:36,217 --> 00:35:38,552
ฉันส่งทุกอย่างไปญี่ปุ่นเมื่อวานนี้
410
00:35:38,553 --> 00:35:39,594
อะไร
411
00:35:39,595 --> 00:35:43,348
ฉันขอให้คุณหงส่งของให้คุณ
หลังจากที่เราจากไป
412
00:35:43,349 --> 00:35:45,935
แต่ทำไม…คุณทำได้ยังไง…
413
00:35:47,728 --> 00:35:49,855
โทรไปขอให้ส่งกลับด้วย
ทันที
414
00:35:49,856 --> 00:35:52,065
มีบางสิ่งที่สำคัญอยู่ในนั้น
415
00:35:52,066 --> 00:35:53,400
- รีบ.
- ตกลง.
416
00:35:53,401 --> 00:35:54,318
รีบ.
417
00:35:58,447 --> 00:35:59,614
พวกเขาพูดอะไร?
418
00:35:59,615 --> 00:36:03,201
หากพวกเขาส่งกลับทันที
น่าจะมาถึงบ่ายวันพรุ่งนี้
419
00:36:03,202 --> 00:36:04,162
พรุ่งนี้ตอนบ่าย?
420
00:36:05,246 --> 00:36:06,664
ฉันจะทำอย่างไร?
421
00:36:14,297 --> 00:36:16,883
ฉันเดาว่าฉันไม่มีทางเลือกนอกจากต้องทำ
422
00:36:17,466 --> 00:36:18,634
อยู่ที่นี่คืนนี้
423
00:36:21,220 --> 00:36:23,763
พัสดุจะไม่มาถึงจนถึงวันพรุ่งนี้
424
00:36:23,764 --> 00:36:27,184
วันนี้ไปโซลคงไม่สะดวก
และกลับมาพรุ่งนี้
425
00:36:27,185 --> 00:36:30,354
คุณคงบอกไปแล้วว่าต้องการ
ที่จะเลิกกัน ตลกร้ายขนาดไหน..
426
00:36:31,939 --> 00:36:32,981
ใช่ฉันรู้
427
00:36:32,982 --> 00:36:34,650
ฉันคิดว่าคุณไม่มีทางเลือก
428
00:36:35,234 --> 00:36:36,861
เพลิดเพลินไปกับการนอนค้างคืน
429
00:36:39,113 --> 00:36:41,616
ตอนนี้ฉันอยู่กับโกอึนเซแล้ว
โทรหาฉันเมื่อคุณเห็นสิ่งนี้
430
00:36:50,666 --> 00:36:52,501
คุณไม่กล้าลองส่งฉันออกไปอีกครั้ง
431
00:36:53,377 --> 00:36:57,173
ฉันไม่ใช่คนที่ไปอย่างเชื่อฟัง
ทุกที่ที่คุณบอกให้ฉันไป
432
00:36:59,425 --> 00:37:01,135
คุณไม่เคยเป็นพิเศษ
433
00:37:01,802 --> 00:37:02,637
เชื่อฟัง
434
00:37:08,643 --> 00:37:11,646
ดูเหมือนคุณจะปล่อยตัวเองไปจริงๆ
ในขณะที่ฉันไม่อยู่
435
00:37:12,521 --> 00:37:13,522
อะไร
436
00:37:18,903 --> 00:37:20,196
ฉันเพิ่งออกจากโรงพยาบาล
437
00:37:25,534 --> 00:37:27,036
ฉันไม่อยากจะเชื่อคุณ
438
00:37:32,333 --> 00:37:34,877
คุณกำลังทำอะไร? ไปอาบน้ำเถอะ
439
00:37:37,171 --> 00:37:39,172
- คุณสบายดีไหม?
- ใช่.
440
00:37:39,173 --> 00:37:40,465
ฉันเสียใจ.
441
00:37:40,466 --> 00:37:42,593
คุณเจ็บกว่าที่ฉันคิด
442
00:37:45,179 --> 00:37:46,013
แล้ว
443
00:37:46,764 --> 00:37:48,933
คุณต้องอาบน้ำเองไม่ได้
444
00:37:52,937 --> 00:37:53,771
ขวา?
445
00:38:00,403 --> 00:38:01,570
ไม่มีอะไรจะล้าง
446
00:38:02,905 --> 00:38:04,240
แต่ฉันก็มีผมเยอะ
447
00:38:04,991 --> 00:38:06,617
ฉันหมายความว่าคุณมีหัวเล็ก
448
00:38:14,041 --> 00:38:16,376
ฉันทำให้แห้งเองได้
449
00:38:16,377 --> 00:38:17,878
เพียงแค่อยู่เฉยๆ
450
00:38:31,100 --> 00:38:33,853
ฉันสามารถเลิกกับจางแทฮาได้เลย
451
00:38:38,357 --> 00:38:40,401
ตอนนี้คุณดูดีขึ้นแล้ว
452
00:38:42,111 --> 00:38:44,404
ฉันดูน่าเกลียดขนาดนั้นเลยเหรอ?
453
00:38:44,405 --> 00:38:45,448
ใช่.
454
00:38:54,665 --> 00:38:57,918
- คุณจะไปสถานที่ไหน?
- ฉันบอกคุณแล้วว่าอย่าถาม
455
00:38:58,419 --> 00:38:59,545
ฉันบอกคุณแล้วว่าเราเลิกกัน
456
00:39:00,838 --> 00:39:02,047
เรายังอยู่ใน--
457
00:39:02,048 --> 00:39:03,632
คุณไม่เคยอาบน้ำให้เธอใช่ไหม?
458
00:39:04,216 --> 00:39:05,051
อะไร
459
00:39:07,094 --> 00:39:07,928
ไม่
460
00:39:09,055 --> 00:39:10,306
ฉันรู้แล้ว
461
00:39:10,890 --> 00:39:14,810
ทุกคนในบ้านนี้กลับสกปรกมาก
ถ้าฉันไม่อยู่
462
00:39:16,812 --> 00:39:18,147
มาเลยตามฉันมา
463
00:39:25,071 --> 00:39:27,281
ฉันสงสัยว่าเธอจะกลายเป็นสุนัขสีขาวหรือไม่
464
00:39:36,082 --> 00:39:37,457
- ดวงตาของฉัน
- มันเข้าตาคุณเหรอ?
465
00:39:37,458 --> 00:39:38,918
- สบู่…
- คุณสบายดีไหม?
466
00:40:04,402 --> 00:40:05,444
คุณสบายดีไหม?
467
00:40:12,201 --> 00:40:13,035
คุณผู้หญิง!
468
00:40:14,703 --> 00:40:18,039
เราหยุดโดย
เพราะเราได้ยินมาว่าคุณอยู่ที่นี่
469
00:40:18,040 --> 00:40:21,460
ใช่แล้ว เราก็เลยรีบมา
470
00:40:22,002 --> 00:40:24,712
แต่…เราควรกลับมาทีหลังดีไหม?
471
00:40:24,713 --> 00:40:25,630
ไม่...
472
00:40:25,631 --> 00:40:27,800
คุณสบายดีไหม อึนเซ?
473
00:40:28,300 --> 00:40:32,012
พวกคุณทุกคนก็รู้ว่าฉันกำลังจะไปไกล
แต่พระองค์ทรงเก็บมันไว้จากข้าพระองค์
474
00:40:33,055 --> 00:40:35,640
แต่เกิดอะไรขึ้น?
475
00:40:35,641 --> 00:40:37,434
คุณอยู่ที่ไหนตลอดเวลานี้?
476
00:40:37,435 --> 00:40:39,562
จางแทฮาเติมให้คุณได้
477
00:40:41,105 --> 00:40:42,189
คุณจะไปไหน?
478
00:40:43,232 --> 00:40:45,400
ฉันจะไปหาอะไรสักอย่างสำหรับมื้อเย็นของเรา
479
00:40:45,401 --> 00:40:48,279
อย่าตามฉันมานะ จางแทฮา
อธิบายให้พวกเขาฟังว่าเกิดอะไรขึ้น
480
00:40:49,071 --> 00:40:50,489
แล้วจับพระพรมาอาบน้ำให้เธอ
481
00:40:55,911 --> 00:40:57,120
เฮ้ อะไรห่า?
482
00:40:57,121 --> 00:40:59,540
ทำไมจู่ๆ เธอถึงเย็นชากับคุณขนาดนี้?
483
00:41:03,210 --> 00:41:04,044
เกิดอะไรขึ้น
484
00:41:06,755 --> 00:41:09,258
คุณควรจะบอกฉัน
ถ้ารู้ว่าเธอไม่ได้ไป
485
00:41:09,758 --> 00:41:11,343
นั่นเป็นเพราะว่า
486
00:41:11,927 --> 00:41:16,222
เรารู้ว่าคุณจะไปหาเธอ
แม้ว่าคุณจะไม่อยู่ในสภาพก็ตาม
487
00:41:16,223 --> 00:41:21,228
แต่ฉันดีใจจริงๆ
อึนเซปรากฏตัวอย่างปลอดภัย
488
00:41:22,396 --> 00:41:28,277
แต่เธอไม่สามารถอยู่ในหมู่บ้านทอฟฟี่ได้
อีกต่อไปใช่ไหม?
489
00:41:29,653 --> 00:41:33,948
ในเมื่อเบคซังกิลรู้เรื่องนี้
มันไม่ปลอดภัยเหมือนเมื่อก่อน
490
00:41:33,949 --> 00:41:36,910
ฉันถามไคโตะให้รู้
เมื่อเรือลำต่อไปจะออก
491
00:41:36,911 --> 00:41:38,703
แต่จะใช้เวลาสักครู่
492
00:41:38,704 --> 00:41:40,706
และมันจะไม่ง่าย
เพื่อโน้มน้าวโกอึนเซ
493
00:41:41,665 --> 00:41:42,874
ในบันทึกนั้น
494
00:41:42,875 --> 00:41:46,504
คุณบังเอิญเห็นชุดแปลกๆ
และรองเท้าผ้าใบเมื่อคุณเก็บข้าวของของเธอ?
495
00:41:47,922 --> 00:41:49,714
- คุณเห็นพวกเขาไหม?
- ไม่
496
00:41:49,715 --> 00:41:50,965
คุณเห็นพวกเขาไหม?
497
00:41:50,966 --> 00:41:52,426
แปลก?
498
00:41:52,927 --> 00:41:55,553
ฉันคิดว่าหลักฐานแผนข
แบคซังกิลกำลังมองหา
499
00:41:55,554 --> 00:41:58,806
อยู่ในชุดที่โกอึนแซใส่
ในเวลาที่เกิดเหตุการณ์
500
00:41:58,807 --> 00:42:03,186
ที่ไหนสักแห่งเช่นกระดุมบนชุดสูท
เข็มขัดหรือรองเท้าผ้าใบ
501
00:42:03,187 --> 00:42:04,813
นั่นสมเหตุสมผลแล้ว
502
00:42:06,273 --> 00:42:09,193
เราจะต้องมองหาสิ่งนั้นก่อน
เมื่อของของเธอกลับมา
503
00:42:09,944 --> 00:42:11,653
ถ้าเราพบหลักฐานนั้น
504
00:42:11,654 --> 00:42:13,614
เราอาจจะสามารถรักษาเธอให้ปลอดภัยได้
505
00:42:14,782 --> 00:42:16,283
โดยไม่ต้องส่งเธอไป
506
00:42:21,163 --> 00:42:24,875
{\an8}จดหมายลาออก
ชื่อ: มิน ซูจี
507
00:42:27,962 --> 00:42:30,381
บางทีก็เกลียดฉัน
จะทำให้เจ็บน้อยลงนิดหน่อย
508
00:42:47,189 --> 00:42:48,398
คุณกำลังทำอะไร?
509
00:42:48,399 --> 00:42:50,733
คุณขอพบฉัน
และตอนนี้คุณก็เงียบไปแล้วเหรอ?
510
00:42:50,734 --> 00:42:51,610
อะไร
511
00:42:52,778 --> 00:42:53,904
ใช่แล้ว ฉัน...
512
00:42:55,990 --> 00:42:59,368
ฉัน... ตระหนักถึงบางสิ่งบางอย่างเมื่อเร็ว ๆ นี้
513
00:43:00,119 --> 00:43:02,830
ฉันยืนอยู่ในทุ่งดอกไม้
514
00:43:03,539 --> 00:43:06,417
บางคนถูกบังคับให้เลิกกัน
แม้ว่าพวกเขาจะรักใครสักคนก็ตาม
515
00:43:07,585 --> 00:43:09,044
มากพอที่จะเสี่ยงชีวิต
516
00:43:10,504 --> 00:43:14,717
แม้กระทั่งการต่อสู้เพื่อความภาคภูมิใจของเราเช่นนี้
รู้สึกเหมือนหรูหรา
517
00:43:15,467 --> 00:43:16,302
ฉันอยากจะบอกว่า...
518
00:43:20,264 --> 00:43:21,473
ฉันขอโทษสำหรับทุกสิ่ง
519
00:43:23,100 --> 00:43:25,351
ในช่วงเวลาที่ฉันไม่ได้ตั้งใจ
520
00:43:25,352 --> 00:43:30,232
และครั้งที่ฉันตั้งใจจะทำร้ายคุณ
อย่างที่ฉันทำ
521
00:43:30,733 --> 00:43:31,859
ฉันขอโทษสำหรับทุกสิ่ง
522
00:43:33,777 --> 00:43:34,612
และ...
523
00:43:36,822 --> 00:43:38,824
ฉันชอบคุณมากนะ มิน ซูจี
524
00:43:40,701 --> 00:43:43,620
จริงๆ แล้วฉันไม่ชอบชา yulmu เลย
525
00:43:43,621 --> 00:43:46,247
แต่พอผมสั่งไป..
526
00:43:46,248 --> 00:43:50,753
ฉันได้พบคุณอีกบ้าง
ฉันก็เลยสั่งหลายถ้วย
527
00:43:55,424 --> 00:43:56,467
นี่คือชา yulmu ของคุณ
528
00:43:57,718 --> 00:43:58,552
ขอบคุณ.
529
00:43:59,053 --> 00:44:01,221
ฉันชอบชา yulmu
530
00:44:08,687 --> 00:44:10,939
ตอนที่ฉันเดทกับคุณ
คนที่ฉันชอบมาก
531
00:44:11,440 --> 00:44:12,316
ฉันรู้สึกเหมือนจริงๆ
532
00:44:13,192 --> 00:44:14,943
ฉันมีโลกทั้งใบ
533
00:44:16,487 --> 00:44:19,073
แต่ผู้คนไม่แน่นอนและใจแคบมาก
534
00:44:19,907 --> 00:44:21,241
ฉันลืมเรื่องนั้นไปหมดแล้ว
535
00:44:23,494 --> 00:44:24,453
ตอนนี้ฉันจะ
536
00:44:25,746 --> 00:44:26,747
เคารพการตัดสินใจของคุณ
537
00:44:27,873 --> 00:44:29,958
คุณสามารถหยุดมาคลินิกได้
538
00:44:32,252 --> 00:44:33,544
อันกีจุน…
539
00:44:33,545 --> 00:44:36,256
และตามที่คุณต้องการ
540
00:44:37,257 --> 00:44:40,386
เลิกกันตอนนี้เลย
541
00:44:47,726 --> 00:44:49,853
ฉันจะไปแล้ว.
542
00:45:06,245 --> 00:45:10,040
นี่ไม่ได้จริงๆ
อาหารประเภทของคุณใช่ไหม?
543
00:45:10,958 --> 00:45:13,376
ฉันเดาว่าต่อมรับรสของฉันเปลี่ยนไป
หลังจากที่ฉันเกือบตาย
544
00:45:13,377 --> 00:45:14,627
ทุกคน เจาะลึกเข้าไป
545
00:45:14,628 --> 00:45:17,255
- เอาล่ะ
- ขอบคุณสำหรับอาหาร
546
00:45:17,256 --> 00:45:19,924
- ฉันไม่รู้จะเริ่มต้นด้วยอะไร
- นี่ดูดี.
547
00:45:19,925 --> 00:45:23,137
- ฉันไม่เคยลองสิ่งนี้เลย
- ฉันทำสิ่งนี้ไม่ได้ด้วยซ้ำ
548
00:45:25,597 --> 00:45:27,141
คุณอายุยี่สิบแล้ว กังรอก
549
00:45:27,725 --> 00:45:31,895
เขาว่าขาไก่ดำดี
สำหรับคนวัยสามสิบขึ้นไป
550
00:45:32,563 --> 00:45:34,689
ฉันเดาว่านั่นหมายความว่าฉันมีคุณสมบัติ
551
00:45:34,690 --> 00:45:36,441
ใช่คุณทำ
552
00:45:36,442 --> 00:45:37,359
หอยเป๋าฮื้อ
553
00:45:42,448 --> 00:45:43,991
หอยเป๋าฮื้อมีกลิ่นคาวเล็กน้อย
554
00:45:44,908 --> 00:45:47,161
คุณควรกินสิ่งนี้นะ จางแทฮา
555
00:45:50,664 --> 00:45:52,624
คุณควรกินบ้างเช่นกัน
556
00:45:53,208 --> 00:45:54,584
ใช่แล้ว ขอบคุณ
557
00:45:54,585 --> 00:45:56,545
กินคอไก่ได้ใช่ไหม?
558
00:45:57,504 --> 00:45:58,797
กินกุ้งด้วยนะ
559
00:45:59,506 --> 00:46:01,132
ไม่เจอกันนานนะกุ้ง
560
00:46:01,133 --> 00:46:03,676
กิมจิก็เยอะมาก กินให้หมด.
561
00:46:03,677 --> 00:46:05,971
ว้าว กิมจิเยอะมาก
562
00:46:11,310 --> 00:46:12,811
ฉันกินแล้ว แต่ฉันยังหิวอยู่
563
00:46:19,193 --> 00:46:23,529
ดูเหมือนจะไม่ใช่เมนูนะ
เพื่อสุขภาพและการฟื้นตัวของแทฮา?
564
00:46:23,530 --> 00:46:24,364
ใช่.
565
00:46:24,865 --> 00:46:27,074
และถ้าพวกเขากำลังจะเลิกกัน
566
00:46:27,075 --> 00:46:29,745
มันไม่แปลกเหรอที่เธอพูด
เธอจะนอนค้างเหรอ?
567
00:46:30,621 --> 00:46:31,621
เธอมีที่อยู่ของเรา
568
00:46:31,622 --> 00:46:33,665
และสถานที่สำหรับสุภาพสตรีของ S.E.S ด้วย
569
00:46:34,166 --> 00:46:35,666
เธอไม่จำเป็นต้อง...
570
00:46:35,667 --> 00:46:36,877
นั่นคือสิ่งที่ฉันกำลังพูด
571
00:46:38,212 --> 00:46:39,046
เกิดอะไรขึ้น?
572
00:46:39,797 --> 00:46:42,507
ดูเหมือนห่างไกลแต่ก็ยังใกล้...
573
00:46:42,508 --> 00:46:44,676
ความรู้สึกเหนียวๆ นี้
574
00:46:49,556 --> 00:46:50,891
ถอดมันออกเดี๋ยวนี้
575
00:46:56,104 --> 00:46:57,021
ทำอะไร?
576
00:46:57,022 --> 00:46:59,273
เราต้องฆ่าเชื้อบาดแผล
577
00:46:59,274 --> 00:47:01,276
นายหงบอกว่าต้องทำให้ได้
578
00:47:06,406 --> 00:47:07,241
ขวา.
579
00:47:07,741 --> 00:47:09,535
ฉันทำเองได้
580
00:47:10,744 --> 00:47:13,287
แขนของคุณยาวสองเมตรหรือป่าว?
581
00:47:13,288 --> 00:47:15,540
จะฆ่าเชื้อยังไง.
มีแผลที่หลังเหรอ?
582
00:47:15,541 --> 00:47:16,999
จริงๆก็ไม่เป็นไร
583
00:47:17,000 --> 00:47:19,044
รีบหน่อย.
584
00:47:39,815 --> 00:47:41,483
คุณบอกว่าคุณเป็นนักสู้ที่ดี
585
00:47:42,192 --> 00:47:43,234
นั่นเป็นเรื่องโกหกทั้งหมด
586
00:47:43,235 --> 00:47:45,362
คุณได้รับบาดเจ็บสาหัส
587
00:47:47,030 --> 00:47:50,909
ฉันเดาว่าคุณคงตกใจมาก
ว่าคุณไม่ได้เห็นมันอย่างถูกต้อง
588
00:47:51,827 --> 00:47:53,828
ฉันรับคนเกือบ 20 คนตั้งแต่เริ่มต้น
589
00:47:53,829 --> 00:47:55,080
ซิปมัน
590
00:48:08,886 --> 00:48:11,013
ยังไงก็ขอบคุณที่ช่วยฉันไว้
591
00:48:12,431 --> 00:48:17,519
แม้ว่าเราจะเลิกกัน
ฉันยังคงรู้สึกขอบคุณ
592
00:48:25,193 --> 00:48:27,321
ขณะที่ฉันอยู่กับคุณ...
593
00:48:29,364 --> 00:48:31,241
ฉันรู้สึกปลอดภัยมาก
594
00:48:33,285 --> 00:48:37,205
ไม่ว่าจะเจอเรื่องอันตรายขนาดไหน
ฉันไม่กลัว
595
00:48:39,541 --> 00:48:44,463
แม้แต่ภูเขาที่สูงที่สุดในโลก
จะไม่ยืนสูงกว่าหลังของคุณ
596
00:48:52,888 --> 00:48:55,140
ขอบคุณมาก
597
00:48:56,892 --> 00:48:58,685
ที่ยอมเสี่ยงชีวิตเพื่อช่วยฉัน
598
00:49:27,714 --> 00:49:29,424
เพียงแค่รอสักหน่อย
599
00:49:30,676 --> 00:49:33,095
ฉันจะปกป้องคุณตอนนี้
600
00:49:44,189 --> 00:49:45,565
ฉันสัญญาว่าฉันจะ
601
00:50:27,816 --> 00:50:29,692
{\an8}- แตะ
- ระวังตัวให้ดี
602
00:50:29,693 --> 00:50:31,152
{\an8}37 ปีที่แล้ว
603
00:50:31,153 --> 00:50:32,320
{\an8}ย้ายกลับ
604
00:50:33,905 --> 00:50:35,197
ระวังตัวให้ดี
605
00:50:35,198 --> 00:50:36,199
สวัสดีท่าน!
606
00:50:37,200 --> 00:50:39,161
ยินดีที่ได้รู้จัก. ฉัน ฮง โดยอบ.
607
00:50:41,163 --> 00:50:42,706
ฉันชื่อ เบค ซังกิล ฉันเพิ่งเข้าร่วม
608
00:50:43,206 --> 00:50:45,500
ฉันเป็นแฟนมาตั้งแต่เอเชียนเกมส์
609
00:50:46,001 --> 00:50:47,502
คุณเป็นแบบอย่างของฉัน
610
00:50:48,670 --> 00:50:49,546
ฉันเห็น.
611
00:51:11,234 --> 00:51:12,360
คุณแพ้แล้ว
612
00:51:38,136 --> 00:51:40,430
ผ่านไปประมาณ 30 ปีแล้วหรือยัง?
613
00:51:40,931 --> 00:51:44,518
ฉันคิดว่าคุณมีขวดประมาณโหลที่นี่
ย้อนกลับไปเช่นกัน
614
00:51:46,186 --> 00:51:47,813
คุณมีความทรงจำที่ดี
615
00:51:52,776 --> 00:51:54,152
ย้อนกลับไปตอนนั้นฉัน...
616
00:51:56,279 --> 00:51:57,614
รู้สึกเหมือนอึจริงๆ
617
00:52:00,700 --> 00:52:03,703
ฉันคิดว่าจะดื่มเหล้าแรงๆ
จะช่วยให้ฉันรู้สึกดีขึ้น
618
00:52:07,207 --> 00:52:08,083
มันคืออะไร?
619
00:52:09,417 --> 00:52:11,628
วันนี้โกรธเรื่องบางอย่างด้วยเหรอ?
เหมือนตอนนั้น?
620
00:52:16,091 --> 00:52:16,925
โกรธ?
621
00:52:18,718 --> 00:52:21,012
มันไม่ใช่ความโกรธ ฉันควรจะเรียกมันว่าอะไร?
622
00:52:22,556 --> 00:52:24,266
มันรู้สึกสกปรกกว่านั้น
623
00:52:31,523 --> 00:52:33,066
ความรู้สึกสกปรกของความพ่ายแพ้
624
00:52:35,152 --> 00:52:38,530
เป็นเวลานานแล้ว
เพราะฉันรู้สึกได้ถึงความรู้สึกโสโครกนี้
625
00:52:42,284 --> 00:52:44,995
ตอนนั้นฉันไม่รู้จะทำยังไง
เกี่ยวกับความรู้สึกนี้
626
00:52:48,081 --> 00:52:49,082
ฉันคิดว่าฉันรู้แล้ว
627
00:52:54,129 --> 00:52:56,006
สิ่งหนึ่งที่สามารถปกปิดความรู้สึกพ่ายแพ้ได้
628
00:52:58,800 --> 00:52:59,718
ชนะ.
629
00:53:04,389 --> 00:53:05,557
ครั้งนี้…
630
00:53:10,520 --> 00:53:12,105
ฉันต้องชนะให้ได้ไม่ว่าจะยังไง
631
00:53:27,913 --> 00:53:30,540
ส่งคืนแล้ว
632
00:53:39,007 --> 00:53:40,341
ดูสิ
633
00:53:40,342 --> 00:53:43,678
ฉันมีชุดชั้นในมากมายที่นี่
คุณออกไปได้ไหม?
634
00:53:44,721 --> 00:53:46,014
ใช่แน่นอน
635
00:54:21,716 --> 00:54:23,218
ฉันพบมัน
636
00:54:24,928 --> 00:54:28,305
เมื่อคุณไปถึงที่นั่น
โปรดแจ้งให้เราทราบจุดหมายปลายทางของเธอด้วย
637
00:54:28,306 --> 00:54:30,766
ดีเลย ถ้าเธอกังวลขนาดนั้น
638
00:54:30,767 --> 00:54:32,810
ทำไมคุณไม่พาเธอไปที่นั่นด้วยตัวเอง?
639
00:54:32,811 --> 00:54:35,396
ฉันต้องการ แต่เธอยืนกราน
เธอไม่ต้องการให้ฉันทำ
640
00:54:35,397 --> 00:54:37,732
- ตกลง.
- ขอบคุณ.
641
00:54:46,324 --> 00:54:47,492
ฉันจะไปตอนนี้
642
00:54:53,164 --> 00:54:54,916
ดูแลตัวเองด้วยนะ.
643
00:54:56,376 --> 00:54:57,377
โก อึนเซ.
644
00:55:00,630 --> 00:55:02,424
ถึงแม้คุณจะบอกว่าเราเลิกกัน...
645
00:55:04,551 --> 00:55:05,635
ฉันยังคงชอบคุณ
646
00:55:08,805 --> 00:55:10,098
ดังนั้นหากคุณตกอยู่ในอันตราย
647
00:55:10,682 --> 00:55:11,599
หรือกลัว
648
00:55:13,268 --> 00:55:14,436
หรือถ้ามีอะไรเกิดขึ้น...
649
00:55:17,063 --> 00:55:18,565
หากคุณต้องการความช่วยเหลือ
650
00:55:19,774 --> 00:55:21,442
อย่าลังเลที่จะโทรหาฉันได้ตลอดเวลา
651
00:55:21,443 --> 00:55:22,527
ไม่เป็นไรที่จะทำอย่างนั้น
652
00:55:32,120 --> 00:55:33,830
ฉันจะโทรหาเมื่อฉันไปถึงที่นั่น
653
00:55:35,999 --> 00:55:38,918
แต่ไม่ใช่คุณ ฉันจะโทรหาจองฮวา
654
00:56:04,194 --> 00:56:06,446
จางแทฮา คุณจริงจังนะ...
655
00:56:12,535 --> 00:56:15,497
เธอไม่เคยถอดชุดนั้นออกเลย
หรือรองเท้าผ้าใบขณะที่เธออยู่ที่นี่
656
00:56:16,623 --> 00:56:18,208
แต่เธอตัดสินใจพาพวกเขาไปเหรอ?
657
00:56:19,751 --> 00:56:21,835
โทรไปขอให้ส่งกลับ
ทันที
658
00:56:21,836 --> 00:56:23,380
มีบางสิ่งที่สำคัญอยู่ในนั้น
659
00:56:29,177 --> 00:56:30,220
ฮอง โด-ยอป
660
00:56:30,929 --> 00:56:31,845
ใช่ไหม?
661
00:56:31,846 --> 00:56:34,264
คุณอยู่กับ Gang-rok หรือเปล่า?
662
00:56:34,265 --> 00:56:35,474
ฉันไม่. เพราะเหตุใด?
663
00:56:35,475 --> 00:56:40,270
ฉันอยากกินกับเขาแต่ไม่มีเลย
สามารถไปถึงเขาได้ระยะหนึ่งแล้ว
664
00:56:40,271 --> 00:56:41,814
ฉันจะไปที่บ้านของเขา
665
00:56:41,815 --> 00:56:43,108
เอาล่ะ ทำอย่างนั้น
666
00:56:43,983 --> 00:56:45,402
แก๊งค์รอก!
667
00:56:47,654 --> 00:56:48,822
คิม กังรอก.
668
00:56:52,909 --> 00:56:54,369
เขาไปไหน?
669
00:57:06,131 --> 00:57:08,549
เบค ซังกิลรู้ว่าคุณอยู่ที่นี่
670
00:57:08,550 --> 00:57:10,343
และที่คุณช่วยฉัน
671
00:57:11,010 --> 00:57:12,345
คุณควรจะระมัดระวัง
672
00:57:23,022 --> 00:57:25,650
คิม กัง-รอก
ตำแหน่งปัจจุบันของฉัน
673
00:57:48,590 --> 00:57:49,966
เฮ้ ระวัง!
674
00:57:56,181 --> 00:57:57,474
ไอ้เวรนี่จะบ้าเหรอ?
675
00:58:03,271 --> 00:58:05,231
เฮ้ ไอ้สารเลว!
676
00:58:13,031 --> 00:58:14,616
ไอ้สารเลว!
677
00:58:17,410 --> 00:58:19,621
แกงรอก อยู่กับฉันนะ
678
00:58:20,205 --> 00:58:21,247
แก๊งค์รอก!
679
00:58:24,250 --> 00:58:26,544
ฉันบอกคุณแล้วว่าฉันเป็นนักสู้ที่ดี
680
00:58:27,587 --> 00:58:28,713
ทำไมคุณถึงมาที่นี่?
681
00:58:43,394 --> 00:58:44,229
ยึดมั่นกับฉัน
682
00:59:00,787 --> 00:59:01,745
แขวนอยู่ในนั้น
683
00:59:01,746 --> 00:59:03,456
จนกว่าเราจะถึงโรงพยาบาล
684
01:02:01,175 --> 01:02:03,344
จองฮวา!
685
01:02:04,011 --> 01:02:05,012
จองฮวา!
686
01:02:05,888 --> 01:02:07,264
จองฮวา!
687
01:02:07,265 --> 01:02:09,934
ประณามมัน! จองฮวา!
688
01:02:21,362 --> 01:02:22,488
จองฮวา!
689
01:02:29,245 --> 01:02:30,163
จองฮวา!
690
01:02:56,063 --> 01:02:58,149
จองฮวาของฉัน.
691
01:03:10,912 --> 01:03:12,580
ความรักที่เหนียวแน่นของเรา
692
01:03:59,210 --> 01:04:03,172
แปลคำบรรยายโดย: Jimin Choi